Wybór odpowiednich urządzeń do procesów jałowych

Porównanie izolatorów, RABS, laminar-flow i biosafety cabinetów

Podczas sterylnej produkcji największym ryzykiem skażenia produktu są ludzie obsługujący. Aby zmniejszyć ryzyko mikrobiologicznego i cząsteczkowego skażenia, w procedurach aseptycznych zazwyczaj stosuje się albo systemy laminar-flow w środowisku czystego pomieszczenia, albo techniki barierowe. Do urządzeń laminar-flow należą laminarne maski i biosafety cabinet (Klasa I, Klasa II i Klasa III). Technologia barier obejmuje systemy barierowe dla ograniczonego dostępu (RABS) oraz izolatory.

Urządzenia laminar-flow, w tym laminarne maski (LFH) i biosafety cabinety klas I i II (BSC), są otwartymi systemami, które polegają na jednolitej, filtrowanej powietrzu HEPA na powierzchni roboczej, aby zredukować zanieczyszczenia zewnętrzne. Ze względu na otwartą konstrukcję muszą być używane w środowisku czystego pomieszczenia. Natomiast biosafety cabinety klasy III są zamkniętymi systemami, dlatego są głównie wykorzystywane do pracy z wysoce zakaźnymi mikroorganizmami. Ze względu na wysoką złożoność i koszty, nie są one jednak odpowiednie dla większości procesów aseptycznych.

Izolatory to zamknięte systemy, które oddzielają operatora od procesu. Dzięki hermetycznej barierze pomiędzy produktem, procesem i personelem skutecznie eliminują ryzyko zewnętrznego mikrobiologicznego i cząsteczkowego skażenia, jednocześnie chroniąc personel przed substancjami toksycznymi lub silnie działającymi substancjami farmaceutycznymi (API). To zwiększa kontrolę jakości produktu i bezpieczeństwo operatora, zmniejsza czas przestoju oraz ułatwia śledzenie skażeń wykrytych podczas kontroli sterylności.

Systemy barierowe dla ograniczonego dostępu (RABS) są dostępne w konfiguracjach otwartych i zamkniętych, zarówno jako wersje aktywne, jak i pasywne. RABS z otwartymi drzwiami zapewniają tylko częściową barierę. Pasywne RABS nie zawierają wewnętrznego systemu filtracji HEPA i polegają na laminarnej strumieniu powietrza w samym pomieszczeniu produkcyjnym. RABS typu aktywnego zawierają niezależny system laminar-flow. Zazwyczaj zarówno aktywne, jak i pasywne otwarte RABS muszą znajdować się w środowisku czystego pomieszczenia, ponieważ polegają na systemie filtracji HEPA w aseptycznym pomieszczeniu. Tylko zamknięte RABS działają podobnie do technologii izolatorów, ponieważ zapewniają pełną barierę i tym samym mają mniejsze ryzyko skażenia.

Zapewnianie sterylności w procesach aseptycznych

Niezbędne jest, aby procesy aseptyczne, napełnianie i wykończenie małych partii, farmaceutyczne przygotowywanie, testy sterylności i kontrola jakości, a także inne techniki aseptyczne odbywały się w ściśle aseptycznych warunkach.

Najnowsze wytyczne UE opublikowane w załączniku GMP 1 pokazują, że stosowanie biosafety cabinetów, laminar-flow i czystych pomieszczeń nie jest już preferowaną metodą kontroli skażenia w produkcji produktów sterylnych. Bardziej rygorystyczne wymagania załącznika 1 nakładają konieczność stosowania technik barierowych. Do nich należą RABS z zamkniętymi drzwiami lub izolatory. W związku z coraz bardziej rygorystycznymi wytycznymi załącznika 1 i rosnącym zapotrzebowaniem na płynne biopreparaty, spersonalizowane leki komórkowe i genetyczne oraz szczepionki mRNA, coraz więcej producentów farmaceutycznych sięga po technologię barierową, aby zapewnić sterylność.

Jak wybrać między RABS z zamkniętymi drzwiami a izolatorami do procesów aseptycznych?

W procesach aseptycznych zakres ochrony obejmuje zarówno zapewnienie sterylności produktów, jak i ochronę personelu. Wybór najbardziej odpowiedniego sprzętu zależy od wymaganego poziomu ochrony. Aby łatwiej zdecydować, które z systemów będzie najlepsze dla Twojego konkretnego procesu aseptycznego, warto przyjrzeć się głównym różnicom między tymi dwoma systemami. Chociaż RABS z zamkniętymi drzwiami i izolatory na pierwszy rzut oka mogą wyglądać podobnie, istnieje kilka istotnych różnic.

Jedną z głównych różnic między izolatorami a systemami kontroli dostępu jest fakt, że ostatni termin jest szeroko stosowany do różnych systemów, a nie do standardowego wyposażenia, takiego jak izolator. Aby system mógł być uznany za RABS, musi spełniać definicję systemu zawartości, tak jak określiła to Międzynarodowe Towarzystwo Inżynierii Farmaceutycznej (ISPE), czyli posiadać sztywną konstrukcję ścian z dostępem przez rękawy, ewentualnie wykazywać jednokierunkowy strumień powietrza i spełniać normy ISO klasy 5. Pomimo tej definicji, w praktyce systemy ograniczonego dostępu mogą się znacznie różnić. Z tego powodu izolatory nadal są najpowszechniejszą technologią barierową stosowaną w procesach aseptycznych i przy napełnianiu produktów.

Kolejną istotną różnicą między RABS a izolatorami jest metoda dekontaminacji. Zarówno RABS z otwartymi, jak i zamkniętymi drzwiami wymagają ręcznej biodekontaminacji. Izolatory często korzystają z automatycznych cykli biodekontaminacji, w których w zależności od protokołu często używa się par H2O2 lub podobnego środka dezynfekującego. Automatyczna biodekontaminacja zapewnia powtarzalne wyniki, które można łatwo zwalidować.

Wybór odpowiedniego izolatora i konfiguracji

Izolatory zapewniają lepszą ochronę przed mikrobiologicznym i cząsteczkowym skażeniem. Osiąga się to poprzez zamknięcie procesu w komorze i uniknięcie kontaktu z operatorem. Ułatwia to śledzenie źródeł skażenia, poprawia zapewnienie sterylności, zmniejsza czas przestoju i umożliwia lepszą kontrolę procesu. Zapewniają także ochronę operatorom i farmaceutom przed substancjami toksycznymi, lekami, substancjami produkowanymi oraz silnie działającymi lub wysokowirkującymi substancjami farmaceutycznymi (Active Pharmaceutical Ingredients (API) i Highly Active Pharmaceutical Ingredients (HPAPI)).

Izolatory to akceptowalna zaawansowana metoda aseptycznej obróbki (AAP), idealna do ultraczystych wymagań produkcyjnych. Techniki AAP zazwyczaj są pełnoprawnymi metodami barierowymi stosowanymi podczas krytycznych etapów procesu. Laminar-flow, biosafety cabinety i RABS z otwartymi drzwiami nie są odpowiednie do zastosowań AAP. Oprócz pełnego oddzielenia procesu od operatora, techniki AAP wymagają pełnej kontroli penetracji, aby zapewnić najwyższy poziom cząsteczkowego i mikrobiologicznego skażenia. Chociaż zarówno RABS, jak i izolatory są często wykorzystywane w procedurach AAP, to automatyczne cykle biodekontaminacji w izolatorach dają wyraźną przewagę w kontroli skażenia.

Do powszechnych konfiguracji izolatorów należą te, które są specjalnie opracowane do testowania. Ponadto istnieją izolatory zoptymalizowane do wszystkich powszechnych zastosowań aseptycznych. Izolatory firmy Getinge są kompatybilne ze wszystkimi naszymi rozwiązaniami transferowymi DPTE®, zapewniając bezpieczny i wydajny transfer bez przerwania kontaminacji.