Międzynarodowe standardy dotyczące jednolitej kontroli czystości

Temat „Czystość techniczna“ staje się coraz ważniejszy dla przedsiębiorstw branży motoryzacyjnej: jeśli nawet pojedyncza część ma drobne zanieczyszczenia w postaci cząstek, może to prowadzić do poważnych usterek pojazdu. Dlatego dla całego sektora konieczne jest stosowanie jasno zdefiniowanych metod do kontroli poziomu czystości wszystkich komponentów pojazdu. W Niemczech istnieje już stały zbiór zasad – VDA 19.1. Jednak po obszernej aktualizacji i dostosowaniu do międzynarodowej normy ISO 16232, nie jest ona już w pełni kompatybilna. Fraunhofer IPA zamierza teraz, we współpracy z wieloma producentami samochodów na całym świecie, opracować porównywalne standardy i zaktualizować normę.

Już w 2001 roku technolodzy ds. czystości z Fraunhofer IPA zajęli się tematem „Czystość techniczna w przemyśle motoryzacyjnym”. Naukowcy opracowali pierwszą wersję VDA 19, która obowiązywała do początku 2015 roku. „Do tego czasu zawartość VDA 19 i międzynarodowego odpowiednika ISO 16232 jeszcze się pokrywała”, wyjaśnia dr Markus Rochowicz, kierownik grupy ds. techniki czystości w Fraunhofer IPA. Jednak w latach 2012–2014 niemiecka norma została gruntownie zaktualizowana. Od nowego wydania na początku 2015 roku producenci mają trudności z międzynarodowym porównaniem technicznej czystości swoich części. „Coraz więcej producentów i dostawców samochodów domaga się jednolitych wytycznych”, mówi ekspert.

Silne partnerstwo z doświadczeniem w technice pomiarowej

Eksperci ds. czystości z Fraunhofer IPA podejmują się tego zadania. Wspólnie z firmami z branży motoryzacyjnej i techniki pomiarowej naukowcy chcą dostosować normę ISO 16232 do niemieckiej normy VDA 19.1. „Wśród nich są m.in. Daimler, Mahle, Bosch, VW i Zeiss”, informuje Rochowicz. Kierownik grupy cieszy się, że ma za sobą silne partnerstwo. „Gdy odnoszące sukcesy firmy z Niemiec, posiadające wieloletnie doświadczenie, domagają się standardów, norma szybko zyska na międzynarodowym znaczeniu”, przekonuje Rochowicz. Państwa produkujące pojazdy na całym świecie również wykazują zainteresowanie normą: „Firmy z Japonii, USA, Francji i Szwecji już zgłosiły chęć współpracy przy opracowaniu normy”, cieszy się Rochowicz.

Mniej parametrów i ustalone procedury

Nowa wytyczna ma zapewnić eksperckie wyniki pomiarów porównywalne na poziomie międzynarodowym. „Problemem w technicznej czystości jest to, że musi ona być ustalana za pomocą kilku metod w laboratorium”, wyjaśnia Rochowicz. W ten sposób resztki zanieczyszczeń z części są wyodrębniane, filtrowane i następnie mikroskopowo analizowane. „Dotychczas nie ustalono jednoznacznych wytycznych dotyczących metody ani nie określono stałych wartości parametrów”, mówi Rochowicz. Skutkiem tego są wyniki pomiarów z odchyleniami sięgającymi nawet czterech razy – „co jest katastrofą dla kontrolerów jakości”, podkreśla Rochowicz. Nowa norma ISO 16232 ma w końcu przynieść jasność: „Chcemy, podobnie jak w VDA 19.1, ograniczyć liczbę parametrów. Ponadto określimy, jak powinna wyglądać procedura pomiarowa. Zaktualizowana norma będzie m.in. precyzować, jaką metodę ekstrakcji należy zastosować, jaki filtr użyć i jak ustawić mikroskop”, wyjaśnia kierownik grupy. Spotkanie inauguracyjne partnerstwa odbędzie się 30 września 2015 roku w Fraunhofer IPA w Stuttgarcie. Planowane są cztery spotkania rocznie z udziałem międzynarodowych ekspertów. Po dwunastu miesiącach zespół opublikuje wspólny dokument bazowy dla nowej wersji ISO 16232.