Zwarte putwaterinstallatiekwalificatie

Foto: Wilhelm Werner GmbH, Leverkusen

De kwalificatie van waterinstallaties stelt bedrijven vaak voor grote uitdagingen. Daarbij zijn het steeds weer dezelfde vragen: wat, wanneer, waar, hoe?

Vaak wordt daarbij het medium water, zijn eigenschappen en zijn onstabiliteit onderschat. Water in de verschillende zuiveringsstadia is een onmisbare grondstof voor de farmaceutische industrie. Nauwelijks een proces dat niet direct of indirect met water van verschillende kwaliteitsniveaus te maken heeft. De gangbare waterkwaliteiten – gereinigd water (PW), hoogwaardig gereinigd water (HPW) en water voor injectiedoeleinden (WfI) – moeten daarbij dag na dag aan speciale eisen voldoen. Omdat water als een uiterst gevoelige grondstof moet worden beschouwd, die door diverse invloeden kortstondig kan worden beïnvloed, is voor het waarborgen van de gewenste kwaliteitskenmerken een goed doordachte en geplande kwalificatie nodig, gevolgd door een regelmatige routinecontrole. Al bij het drinkwater voor de toevoer naar de zuiveringsinstallatie is voorzichtigheid geboden. Externe weersinvloeden, zoals hevige regen of langdurige droogte, maar ook het jaargetijde en de omgeving van het waterwinninggebied, kunnen de waterkwaliteit negatief beïnvloeden. En in de verdere verwerking verbergen zich vaak nog meer verrassingen.

Zo kunnen bepaalde processtappen al risico's vormen voor de kwaliteit van het water. Evenzo kunnen een foutieve opzet van de installatie, zoals bijvoorbeeld een verkeerde dimensionering, dode leidingen, het gebruik van ongeschikte materialen, een foutieve planning van de afnamepunten of een ongeschikt saneringsconcept de waterkwaliteit beïnvloeden. Maar daarmee zijn nog lang niet alle struikelblokken weggenomen. De beste installatie wordt alleen betrouwbaar bedreven als ook de regelmatige controle goed is gepland en wordt uitgevoerd door gekwalificeerd personeel. Alleen een juiste monstername kan leiden tot betrouwbare resultaten.

Daarbij rijst meteen de volgende vraag. Welke parameters moeten uiteindelijk in welk ritme worden getest? Afhankelijk van de waterkwaliteit eisen de monografieën de toetsing van verschillende parameters, zoals microbiologische reinheid, controle op endotoxinen, maar ook chemisch-fysische meetwaarden zoals TOC (totaal organisch koolstof), geleidbaarheid of zware metalen.

Aangezien de waterbehandeling doorgaans onder voortdurende productie plaatsvindt, vertegenwoordigt elke monstername slechts een momentopname van de huidige toestand. Afhankelijk van de te testen parameter worden de testresultaten vaak pas na meerdere uren of dagen bekend. Wanneer dan onverwachte resultaten optreden, is goed advies duur. Een herhaling van de analyse op hetzelfde monster is dan niet meer mogelijk. Resultaten uit een nieuwe monstername hoeven niet per se de resultaten van de vorige controle te bevestigen. Bovendien was het water op het moment van het bepalen van de resultaten vaak al in gebruik voor productie of reinigingsdoeleinden. Een beoordeling van een mogelijke productgevaarlijke situatie kan daarom altijd alleen retrospectief plaatsvinden.

Conclusie

Een waterinstallatie is altijd maar zo goed als het onderhoud dat eraan wordt besteed. Kwalificatie, validatie en onderhoud vormen daarom de drie grote pijlers die de waterinstallatie de nodige stabiliteit geven.