Straszne palce

Powłoka Uszkodzona powierzchnia (c) Wammes & Partner GmbH

Brud, woda, bakterie: W różnych branżach wyświetlacze dotykowe są narażone na różne czynniki zewnętrzne. Dostosowane powłoki funkcjonalne mają więc niezaprzeczalne uzasadnienie. Jednak sama powłoka to za mało. Powstają nowe zależności między systemem a komponentami, które w swojej pełnej skali muszą zostać ponownie sprawdzone. Centrum Wyświetlaczy Elektronicznych pokazuje, co często pozostaje niezauważone.

„Kurz, który powstaje podczas procesów produkcyjnych, może między innymi zarysować wyświetlacz lub całkowicie go unieważnić. W wilgotnych środowiskach z kolei może pojawić się pleśń. Powłoki sprawiają, że wyświetlacze są nie tylko bardziej odporne i mniej podatne na czynniki zewnętrzne oraz wandalizm. W niektórych przypadkach chronią nawet przed chorobami. Na przykład w medycynie, gdy wiele osób dotyka tego samego urządzenia. Abstrakcyjnie można porównać interakcję komponentów w wyświetlaczu do samochodu: jeśli szyby zostaną zastąpione szkłem pancernym, muszą być również dostosowane amortyzatory, hamulce i inne elementy” – mówi Klaus Wammes, dyrektor zarządzający firmy Wammes & Partner GmbH, jeden z głównych inicjatorów idei Electronic-Displays-Center w Gundersheim.

Zgodnie z wypowiedzią eksperta, konieczne jest ponowne ocenienie i dostosowanie kombinacji zainstalowanych elementów przy każdej zmianie. Wymiana części według zasady „stare na nowe” nie jest tak prosta. Na przykład, dla zakrzywionych i nowych elastycznych wyświetlaczy, zamiast niepraktycznej warstwy ITO (Indium Tin Oxide) do czujników dotykowych, stosuje się srebrne lub węglowe nanorurki. Jednak pomijając ich specjalne właściwości, może dojść do błędnych interpretacji, ponieważ algorytm odczytujący nie będzie rozumiał polecenia użytkownika. To, co w tabletach, smartfonach i innych wyświetlaczach masowych systemach nie ma poważnych konsekwencji, w zastosowaniach przemysłowych, z powodu pominięcia opóźnień lub ghost-touchów, czyli sygnałów dotykowych błędnie interpretowanych przez kontroler lub algorytm jako brak rzeczywistego polecenia, może prowadzić do poważnych błędów. Również pozornie uniwersalne rozwiązanie PCAP musi być ponownie inicjalizowane, skalibrowane lub zaktualizowane po nałożeniu lub zmianie powłoki.

Głównym problemem dla powlekanych wyświetlaczy są czynniki zewnętrzne: na przykład (brudne) palce, wilgoć, kurz i brud. Dotyczy to również produktów masowych, co pokazuje strona staingate.org. Algorytm w mikroprocesorze, czyli „mózg” spośród zainstalowanych komponentów, musi rozpoznawać, czy polecenie pochodzi z dotyku, czy też czynniki zakłócające przesuwają ładunki. Im wyższa sztuczna inteligencja i szybkość obliczeniowa kontrolera, tym lepszy i bezpieczniejszy jest czujnik dotykowy. Pomaga mu wiedzieć, ile dotknięć lub przesunięć ładunków musi jednocześnie wykryć i ocenić. Również, czy wykryte sygnały rzeczywiście pochodzą od palców, czyli są zamierzone, czy też są wynikiem czynników zewnętrznych, takich jak wilgoć, woda, brud, pola elektryczne, promieniowanie elektromagnetyczne lub niestabilne koncepcje masy. W zastosowaniach taktycznych lub gamingowych algorytmy muszą być w stanie wykryć do 50 dotknięć jednocześnie. Natomiast w zwykłych zastosowaniach wyświetlaczy wystarczy, aby mogły obliczyć dwie dotknięcia jednocześnie: do wyboru, przeciągania, obrotu i powiększania.