Próbkowe pomiary warunków otoczenia

Próby na miejscu są powszechną metodą określania dokładności pomiaru stacjonarnego urządzenia pomiarowego pomiędzy interwałami kalibracji. Jednak ważne jest, aby zrozumieć, że próby na miejscu różnią się od kalibracji na miejscu. W tym blogu krótko omówimy niektóre z tych różnic. Próby na miejscu i kalibracja na miejscu są podobne o tyle, że obie korzystają z referencyjnego standardu, aby zweryfikować pomiar urządzenia podlegającego testom.

Próby na miejscu są mniej czasochłonne niż kalibracja — częściowo dlatego, że kalibracja może obejmować dane dotyczące stanu przed i po oraz dostosowania (jeśli to konieczne), podczas gdy próby na miejscu służą do weryfikacji, czy testowane urządzenie nadal spełnia specyfikacje. Warto pamiętać, że kalibracja odnosi się do samego instrumentu, a nie do pomiarów, które on wykonuje. Kalibracja na miejscu musi być przeprowadzona w normalnych warunkach procesu i przy użyciu standardowych wartości stężenia próbki ustalonych przez laboratorium.

Podobnie jak w przypadku kalibracji, Twoje wytyczne jakościowe muszą zawierać zdefiniowane interwały dla prób na miejscu. Należy wcześniej określić wytyczne z ustalonymi granicami, aby móc podjąć ewentualne działania na podstawie wyników kontroli.

Próby na miejscu mogą również stanowić część weryfikacji. Zapewnia to, że wyjście pomiarowe czujnika procesu mieści się w specyfikacjach. Mówiąc prościej, w próbach na miejscu, weryfikacji i kalibracji porównujesz pomiary. Idealnie, urządzenie używane do weryfikacji jest znane jako dokładne ze względu na swój status kalibracji. Jednak istnieją różnice między próbami na miejscu, weryfikacją a kalibracją. Najważniejsze jest, abyś podczas kalibracji mógł podejmować decyzje i dostosowania na podstawie porównania.

Próby pośrednie (zwane również próbami na miejscu)

W zależności od Twoich wytycznych jakościowych, urządzenia używane do prób na miejscu mogą wymagać weryfikacji, aby zapewnić niezawodność ich pomiarów. Próby pośrednie to regularne oceny jakości przeprowadzane, gdy instrument znajduje się pomiędzy interwałami kalibracji, aby upewnić się, że nadal spełnia on specyfikacje. Urządzenie pomiarowe jest w dobrym stanie, jeśli wykryte błędy lub odchylenia w określonym czasie lub w określonym scenariuszu, takim jak próby na miejscu, mieszczą się w akceptowalnych granicach.

Najprostsza forma prób pośrednich to weryfikacja, w której porównujesz dwa czujniki mierzące ten sam parametr. Używasz jednego czujnika jako standardu odniesienia, a drugiego jako testowanego urządzenia, aby sprawdzić różnice w wynikach pomiaru. Nie jest konieczne pełne sprawdzenie zakresu pomiarowego ani obliczanie niepewności pomiaru, jednak proces powinien być zorganizowany (np. planowo, z użyciem określonych instrumentów itp.) i udokumentowany.

Instrukcje dotyczące prób pośrednich

Próby pośrednie zgodnie z ISO 17025:2017:

6.4.2: Jeśli laboratorium używa urządzeń poza swoją stałą kontrolą, musi zapewnić, że spełnione są wymagania tego dokumentu.
6.4.10: Jeśli próby pośrednie są konieczne do utrzymania niezawodności działania urządzeń, muszą być przeprowadzane zgodnie z określoną procedurą.

Zapewnienie ważności wyników – 7.7.1: Laboratorium musi posiadać procedurę monitorowania ważności wyników. To monitorowanie musi być zaplanowane i sprawdzane, a w razie potrzeby obejmować, ale nie ograniczać się do: (e). prób pośrednich na urządzeniach pomiarowych;

Próby pośrednie zgodnie z ISO 9001:2015 nadzór i pomiar zasobów 7:15:

7.1.5.1 Ogólne
Organizacja musi zapewnić, że dostępne zasoby:
b) są utrzymywane w dobrym stanie, aby zapewnić ich ciągłą przydatność do celu.
Organizacja musi przechowywać odpowiednie udokumentowane informacje jako dowód przydatności zasobów nadzorczych i pomiarowych.

Podsumowanie

W zasadzie próby pośrednie, próby na miejscu i weryfikacja oznaczają to samo funkcjonalnie. Oznacza to: osiągasz cel zapewnienia dokładności używanych czujników między kalibracjami. Niezależnie od tego, czy używasz prób na miejscu, czy prób pośrednich, kluczowe jest wybranie odpowiedniego terminu dla Twojej branży i organizacji oraz zapewnienie jednolitego stosowania tych terminów w dokumentacji jakościowej i proceduralnej. Spójność jest częścią dobrych praktyk dokumentacyjnych (GDocP) i jest oczekiwaniem branżowym przy tworzeniu, zarządzaniu i rozwoju dokumentacji. W każdej branży, w której obowiązują zasady GxP, należy dbać o spójność zarówno w podejściach, jak i w używanych terminach w dokumentacji.