Międzynarodowe standardy czystości dla przemysłu motoryzacyjnego

Ekstrakcja cząstek z elementu zgodnie z VDA Band 19.1.

Już w 2001 roku technolodzy czystości z Fraunhofer IPA zajęli się tematem "Techniczna czystość w przemyśle motoryzacyjnym". Naukowcy opracowali pierwszą wersję VDA 19, która obowiązywała do początku 2015 roku. "Do tego momentu zawartość VDA 19 i międzynarodowego odpowiednika ISO 16232 jeszcze się pokrywała", wyjaśnia dr Markus Rochowicz, kierownik grupy ds. techniki czystości w Fraunhofer IPA. W latach 2012–2014 niemiecka norma została jednak gruntownie zrewidowana. Od nowego wydania na początku 2015 roku producenci mają trudności z międzynarodowym porównaniem technicznej czystości swoich elementów. "Coraz więcej producentów i dostawców samochodów domaga się jednolitej wytycznej", mówi ekspert.

Silne partnerstwo z doświadczeniem w technice pomiarowej

To zadanie podejmują teraz eksperci ds. techniki czystości z Fraunhofer IPA. Wspólnie z firmami z przemysłu motoryzacyjnego i techniki pomiarowej naukowcy chcą dostosować ISO 16232 do niemieckiej normy VDA19.1. »Wśród nich są m.in. Daimler, Mahle, Bosch, VW i Zeiss«, informuje Rochowicz. Kierownik grupy cieszy się, że ma za sobą silne partnerstwo. »Gdy odnoszące sukcesy firmy z Niemiec, z wieloletnim doświadczeniem, domagają się standardów, norma szybko zyska na międzynarodowym znaczeniu«, przekonuje Rochowicz. Również państwa produkujące pojazdy na całym świecie interesują się tą normą: "Firmy z Japonii, USA, Francji i Szwecji również wyraziły zainteresowanie udziałem w pracach nad normą", cieszy się Rochowicz.

Mniej parametrów i określone procedury

Nowa wytyczna ma zapewnić Stuttgartzkim ekspertom wyniki pomiarów porównywalne na skalę międzynarodową. "Problemem technicznej czystości jest to, że musi być ona ustalana za pomocą kilku metod w laboratorium", wyjaśnia Rochowicz. W ten sposób resztki zanieczyszczeń z elementów są ekstraktowane, filtruje się je, a następnie mikroskopowo analizuje. "Dotychczas nie określono jednoznacznych wytycznych dotyczących metody, ani nie ustalono stałych wartości parametrów", mówi Rochowicz. Skutkiem tego są wyniki pomiarów z odchyleniami nawet do czterech razy – "co jest katastrofą dla kontrolerów jakości", podkreśla Rochowicz. Nowa ISO 16232 ma w końcu przynieść jasność: "Chcemy, podobnie jak w VDA 19.1, znacznie ograniczyć różnorodność parametrów. Ponadto określimy, jak powinna przebiegać pomiar. Zrewidowana norma ma na przykład nakazać kontrolerowi, jaką ekstrakcję wykona, jakiego filtra użyje i jak ustawić mikroskop", wyjaśnia kierownik grupy. Spotkanie inauguracyjne partnerstwa odbyło się 30 września 2015 roku w Fraunhofer IPA w Stuttgarcie. Planowane są cztery spotkania rocznie z udziałem międzynarodowym. Po dwunastu miesiącach zespół zamierza opublikować spójny dokument bazowy dla nowej ISO 16232.