Aktywacja wartości dodanej uszczelek

Elastomerowe elementy po wyprodukowaniu, w formie, funkcji i rozmiarze, oczywiście spełniają wymagane normy. Niezależnie od tego, czy są to uszczelki O-Ring czy formowe, gwarantują wysoką techniczną szczelność dla wymaganego zastosowania. Uszczelki są szczelne, elastyczne, odporne chemicznie i wytrzymałe. Niemniej jednak, w wielu wymagających zastosowaniach produkty uszczelniające nie są używane tak, jak wychodzą z produkcji. Kompetentni usługodawcy czyszczą, traktują i powlekają produkty przed ich użyciem. Czyni to je znacznie bardziej wydajnymi pod względem ich słabych punktów. Na przykład, można poprawić wartości tarcia, a zużycie nawet do 99 % zmniejszyć. Ta trwałość jest również wkładem w zrównoważony rozwój.

Elastomerowe elementy lub uszczelki nie są od razu po wyprodukowaniu czyste. Pozostałości pomocniczych środków produkcyjnych, takich jak olej, tłuszcz oraz środki oddzielające lub chłodzące, przylegają do nich. Pierwszym krokiem obróbki końcowej jest zawsze proces czyszczenia. Do lat dziewięćdziesiątych uszczelki jeszcze stosowano bez mycia. Nawet w pojazdach techniczne systemy są tak odporne, że mogą wytrzymać zanieczyszczenia cząstkami brudu. To samo dotyczy powszechnych lakierów samochodowych zawierających silne rozpuszczalniki. Są one łatwe w obróbce, szybko schną i wtedy jeszcze akceptowalne są drobne zanieczyszczenia w urządzeniach lub na surowych karoseriach. Oddzielne procesy czyszczenia uszczelek w tamtym czasie nie były konieczne, a ze względu na dodatkowe koszty nawet niepożądane.

Wcześniej nie było konieczności czyszczenia i obróbki końcowej

Ale ta sytuacja się zmieniła. Nowe wytyczne i rozporządzenia europejskie wymagają mniejszych emisji i bardziej przyjaznych dla środowiska procesów produkcyjnych, co szczególnie dotyczy producentów samochodów. Silniki stają się bardziej wydajne, a dzięki downsizingowi elementy i tolerancje kurczą się do minimalnych wartości. Z kolei gęstość mocy rośnie, a wraz z nią wrażliwość na pozostałe zanieczyszczenia. Jednocześnie wprowadzają się również lakiery na bazie wody. Obiecują one niskie emisje rozpuszczalników, ale są bardzo podatne na zanieczyszczenia przez tzw. substancje zakłócające przyczepność lakieru. W związku z wymaganiami dotyczącymi odpowiednio czystych komponentów, przemysł motoryzacyjny wyznacza nowe standardy i kreuje pojęcia technicznej czystości oraz wolności od LABS.

LABS to akronim od substancji zakłócających przyczepność lakieru. Substancje te uniemożliwiają równomierne zwilżenie powierzchni lakierowanej i powodują w ten sposób lejowate zakłócenia oraz kratery w warstwie lakieru. Dlatego coraz częściej wymaga się zgodności z LABS. Również w przygotowaniu powierzchni klejowych zakłócenia nie są pożądane, ponieważ zmniejszają przyczepność. Ponieważ nie wiadomo, które substancje powodują te zakłócenia, materiały, elementy i zespoły są sprawdzane pod kątem zgodności z LABS. Podczas gdy w przypadku metali i wielu tworzyw sztucznych można skutecznie usunąć powierzchniowe środki pomocnicze za pomocą intensywnego czyszczenia, w przypadku elastomerów powierzchniowe czyszczenie jest niewystarczające. Tylko technika plazmowa zapewnia zgodność z LABS.

Nie tylko czyste i higieniczne, ale także wolne od mikroorganizmów

Wyczyścione uszczelki od dawna są standardem w technice stosowania. Czyszczenie staje się procesem wartościowym, a uszczelki są systematycznie czyszczone. Jednak tam, gdzie dotąd wystarczała techniczna czystość lub zgodność z LABS, od początku pandemii coraz częściej klienci pytają o elementy wolne od mikroorganizmów. Dzięki wielostopniowym procesom czyszczenia, plazmie i specjalnie dostosowanym parametrom procesów, uszczelki spełniają także te wymagania. Nie chodzi tu o odrębne procesy sterylizacji. Raczej istniejące procesy czyszczenia są dostosowywane, aby dodatkowo zapewnić wolność od mikroorganizmów.

Dotychczas dezynfekowane i sterylizowane elementy były głównie zarezerwowane dla przemysłu farmaceutycznego i medycznego. Jednak wraz z pandemią 2019 roku pojawiło się zapotrzebowanie na elementy wolne od mikroorganizmów także w innych branżach przemysłowych. W przeciwieństwie do przemysłu farmaceutycznego i medycznego, klienci przemysłowi nie wymagają od usługodawców czystych pomieszczeń ani przejść powietrznych, ponieważ takie środki podniosłyby koszty usług do niepotrzebnie wysokich poziomów. Użytkownicy przykładają również wagę do dodatkowej, przemysłowej czystości i liczą na kompleksowe rozwiązania. W takich przypadkach konieczne są więc połączone procesy, które łączą wolność od mikroorganizmów z techniczną czystością, zgodnością z LABS lub innymi normami czystości przemysłowej.

Technologia plazmowa – do sedna sprawy

W niskociśnieniowej metodzie plazmowej pod wpływem energii w próżni utlenia się tlen. W tym tak zwanym mikroblastingu powstają rodniki tlenowe (O) i ozon (O3). Reaktywne pozostałości pomocniczych środków produkcyjnych, takich jak olej, tłuszcz oraz środki oddzielające lub chłodzące, utleniają się i są usuwane jako gaz (CO, CO2, H2O lub pyły). W ten sposób nie tylko usuwane są pozostałości powierzchniowe środków pomocniczych, ale także rozpuszczone, niepowiązane składniki mieszanek, takie jak plastyfikatory z elastomerów.

Specjaliści firmy OVE Plasmatec z Weil im Schönbuch od dziesięcioleci są wysoko cenionymi ekspertami w dziedzinie technicznej czystości. Ich głównym obszarem specjalizacji jest głęboko porowate czyszczenie elastomerów. Oprócz metod czyszczenia na mokro, firma OVE opracowała plazmowe czyszczenie do uzyskania powierzchni zgodnych z LABS, które jest wysoce skuteczną metodą. To oni jako pierwsi w latach 90. przenieśli tę technologię do elastomerów, co czyni ich pionierami z największym doświadczeniem w branży.

Po oczyszczeniu uszczelki w większości przypadków spełniają wymagania dotyczące zastosowań. W zależności od wymagań można osiągnąć pożądane rezultaty na odpowiednim poziomie czyszczenia. Rzetelny usługodawca zwraca również dużą uwagę na wysyłkę, etykietowanie zgodne z wymaganiami klienta lub dostawy na czas.

Kto potrafi powlekać, ten gra w Lidze Mistrzów

Do Ligi Mistrzów wkraczają usługodawcy, którzy oprócz wysokiej jakości etapów czyszczenia mogą także oferować powlekanie. Powłoki mogą celowo zmieniać pojedyncze funkcje uszczelek. Na przykład mogą obniżać wartości tarcia, co ułatwia montaż i zwiększa trwałość w zastosowaniach dynamicznych. Mogą zmniejszać zużycie i tym samym wydłużać czas eksploatacji. Najnowsze powłoki mogą nawet uczynić uszczelki przewodzącymi i odprowadzać ładunki elektrostatyczne. Statyczne naładowanie elementów jest bardzo niepożądane i może prowadzić do nieprzyjemnych, a nawet szkodliwych efektów.
Najlepsze wyniki we wszystkich trzech obszarach pokazuje nowo opracowany, wodny lakier smarujący. Nowa powłoka OVE40SL od OVE Plasmatec obniża wyraźnie wartości tarcia na elastomerach o 75 % i jednocześnie zwiększa odporność na zużycie. Pomiar wykazał, że zużycie może zostać zmniejszone nawet o 99 %. Ponieważ powłoka jest również przewodząca, działa przeciwko ładunkom elektrostatycznym. Ułatwia to obsługę uszczelek i umożliwia bezpieczne rozdzielanie oraz podawanie w zautomatyzowanych procesach montażowych.

Wzmacniacz dla wielu produktów

Elastomerowe elementy, szczególnie uszczelki, po wyprodukowaniu, poddane czyszczeniu, obróbce lub nawet powlekaniu, znacznie zwiększają swoją wydajność. Chociaż procesy czyszczenia są już codziennością i standardem w wielu zastosowaniach, obecnie rośnie zapotrzebowanie na elementy wolne od mikroorganizmów. Jakby to było tunning dla uszczelek, dodatkowe powłoki nadają im funkcje klasy A i czynią je prawdziwym boosterem dla wielu produktów i zastosowań.

_______________________________

Fachowe informacje o statycznym naładowaniu

Jak powstaje statyczne naładowanie

To, czy i jak silnie elastomery się naładują, zależy od struktury materiału i jego przewodności. Elastomery zwykle są słabo przewodzące lub nieprzewodzące. Dokładne zrozumienie przyczyn i przebiegu statycznego naładowania pomaga zrozumieć, jak i dlaczego materiały się ładują, oraz dlaczego odczuwalne efekty w uszczelkach elastomerowych mogą się znacznie różnić.

Aby lepiej zrozumieć statyczne naładowanie i skuteczność poszczególnych środków zaradczych, warto przyjrzeć się elementom na poziomie atomowym. Każdy obiekt, niezależnie od materiału, składa się z zestawu atomów. Zawierają one, oprócz neutronów neutralnych ładunkowo, dodatnio naładowane protony w jądrze atomu oraz ujemnie naładowane, swobodnie poruszające się elektrony w powłoce. W normalnych warunkach liczba protonów i elektronów jest równa. W związku z tym ładunki tych cząstek się równoważą, a atom, a tym samym cały element, jest elektrycznie obojętny.

Gdy dwa obiekty ocierają się o siebie lub są od siebie oddzielane, pojedyncze elektrony mogą odłączyć się od powłoki i przejść na atomy w sąsiednim obiekcie. Dzieje się tak na przykład, gdy uszczelki są wyjmowane z opakowania lub rozdzielane w wibracyjnych urządzeniach do podawania. Uszczelki ocierają się wtedy o worek lub o tłumik drgań. Elektrony zaczynają się poruszać w wyniku kontaktu atom po atomie. Jeden z partnerów ocierania się zostaje naładowany ujemnie przez nadmiar elektronów, a drugi dodatnio przez brak elektronów. W przypadku nieprzewodzących materiałów, takich jak różne polimery, elektrony nie mogą się swobodnie poruszać. W takim przypadku podczas tarcia lub oddzielania dochodzi do prostego przesunięcia wcześniej wyrównanych ładunków wewnątrz elementu bez przejścia elektronów. Element jest wtedy naładowany dodatnio z jednej strony i ujemnie z drugiej. To, czy ładunki są tylko przesuwane, czy też elektrony częściowo przemieszczają się między atomami, zależy od składników elastomerów i może się różnić. Dlatego nie wszystkie elastomerowe materiały ładują się w ten sam sposób, a negatywne skutki są widoczne tylko w niektórych uszczelkach.

Fachowe informacje o sterylizacji plazmowej

Jak plazma zwalcza wirusy i bakterie

Gdy gaz procesowy jest energetycznie pobudzany i jonizowany w próżni, przechodzi w wysokoreaktywny stan plazmy. W tym tak zwanym czwartym stanie skupienia gaz nie składa się już tylko z cząsteczek, lecz jest mieszaniną różnych cząstek. Należą do nich na przykład swobodne elektrony i jony, rodniki oraz fotony. Te ostatnie pojawiają się częściowo w formie promieniowania UV. Te silnie reaktywne składniki niskociśnieniowej plazmy wywołują na powierzchniach traktowanych uszczelek różne procesy. Niektóre z nich wyjaśniają skuteczność plazmy w oczyszczaniu i sterylizacji:
– Ze względu na wysoką energię kinetyczną elektrony i jony plazmy działają jak pociski. Mechanicznie usuwają mikroorganizmy z powierzchni i niszczą związki w błonach komórkowych wirusów.

– Zasadniczo reaktywne składniki plazmy uszkadzają cząsteczki organiczne żywych organizmów, zabijając w ten sposób bakterie.

– Promieniowanie ultrafioletowe nie tylko niszczy bakterie, ale także działa na wirusy. Wirusy nie mają własnego metabolizmu, korzystają z innych komórek żywych, aby się rozmnażać. Promieniowanie UV plazmy inaktywuje wirusy, co jest równoważne z ich zniszczeniem.

– Podciśnienie i lekko podwyższone temperatury powierzchni podczas procesu dodatkowo wysuszają organizmy patogenne.

Fachowe informacje o definicji sterylizacji i dezynfekcji

Wyczyszczone, zdezynfekowane czy sterylne?

Osoby bez wiedzy medycznej lub farmaceutycznej często mają trudności z odróżnieniem czyszczenia, dezynfekcji i sterylizacji. Ostatecznie, w każdym procesie czyszczenia kluczowe jest, ile z istniejących mikroorganizmów zostaje usuniętych i, co równie ważne, czy są one jednocześnie zabijane lub inaktywowane. Zgodnie z wytycznymi Komisji ds. Higieny Szpitalnej i Zapobiegania Zakażeniom (KRINKO), zwykłe mycie usuwa około 50 do 80 procent szkodliwych mikroorganizmów, ale nie zabija żadnych patogenów. Po dezynfekcji liczba szkodliwych mikroorganizmów jest zredukowana od około 84 do 99,9 procent, a mikroorganizmy są inaktywowane lub zabite. Oznacza to zmniejszenie liczby patogennych mikroorganizmów. Nie stanowią one już zagrożenia infekcyjnego, ale powierzchnie zdezynfekowane nie są wolne od mikroorganizmów, a jedynie ich liczba jest ograniczona. Metody sterylizacji całkowicie eliminują wszystkie patogenne wirusy i mikroorganizmy. Na powierzchniach nie pozostają żadne zdolne do rozmnażania się mikroorganizmy.