Bliżej rzeczywistości

Tabela 1

Przykładowe cząstki i rozmiary cząstek

Droga do optymalnego wyboru filtra

Obszary wiejskie

Regiony miejskie

Obszary przybrzeżne

Regiony blisko pustyni

Tabela 2

Turbiny gazowe i sprężarki

Technika powierzchniowa

Napoje i artykuły spożywcze

Tabela 3

Tabela 4

Od stycznia 2017 roku obowiązuje norma ISO 16890 dotycząca klasyfikacji filtrów powietrza, a od sierpnia również jako DIN EN ISO 16890:2017. Od połowy 2018 roku całkowicie zastępuje ona dotychczasowy standard przemysłowy EN 779 pełną. Zaleta ISO 16890: Stopnie zatrzymywania filtrów są określane w sposób realistyczny na podstawie czterech kategorii pyłu PM1, PM2,5, PM10 oraz pyłu grubego. To znacznie ułatwia wybór najlepszego filtra dla Twoich indywidualnych wymagań.

EN 779 nie wytrzymuje konfrontacji z rzeczywistością

Zgodnie z normą EN 779 skuteczność zatrzymywania powietrza filtrów jest oceniana na podstawie syntetycznego pyłu laboratoryjnego (pył ASHRAE) wyłącznie dla cząstek o rozmiarze 0,4 mikrometra (μm). Jednak spektrum cząstek w powietrzu zewnętrznym jest znacznie szersze. W związku z tym znaczna część niebezpiecznych drobnych cząstek pyłu pozostaje nie uwzględniona w metodzie pomiarowej. Kolejny zarzut: w warunkach laboratoryjnych filtry osiągają wyższą skuteczność przy rosnącym obciążeniu pyłem. W praktyce jednak okazuje się, że skuteczność zatrzymywania filtra wobec atmosferycznego pyłu jest stała lub nawet nieznacznie spada. Podsumowując: wyniki pomiarów zgodnie z EN 779 nie odzwierciedlają rzeczywistego zachowania filtra. Ponadto norma nie określa, jak silnie zatrzymywane są poszczególne spektra cząstek.

ISO 16890: Większa przejrzystość i zgodność z praktyką

Metoda badawcza według ISO 16890 jest znacznie bardziej szczegółowa w porównaniu z EN 779 i opiera się na lokalnej jakości powietrza w danym miejscu procesu. W przeciwieństwie do starej normy, filtry w teście są oceniane na podstawie szerokiego spektrum cząstek od 0,3 do 10 μm. Wynika to z typowych rozkładów masowych cząstek w regionach miejskich i wiejskich. Twoja korzyść: badanie filtrów uwzględnia rzeczywiste rozmiary cząstek występujące w powietrzu. Filtry są klasyfikowane na podstawie kategorii pyłu drobnego PM1, PM2,5, PM10 oraz pyłu grubego (ISO coarse). Dzięki temu ISO 16890 korzysta z tych samych kryteriów oceny, które stosuje Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i inne agencje środowiskowe, np. w Niemczech Federalny Urząd Ochrony Środowiska.

Łatwe wyjaśnienie oznaczeń ISO

Filtr musi zatrzymać co najmniej 50 procent cząstek w danym zakresie rozmiarów, aby mógł zostać przypisany do grupy pyłu drobnego – PM1, PM2,5 lub PM10. Filtry na pył grubego oceniane są jako filtry zatrzymujące mniej niż 50 procent cząstek PM10. Skuteczność filtra podawana jest w zaokrąglonych krokach co 5 procent. Filtr zatrzymujący 87 procent cząstek PM1 jest odpowiednio sklasyfikowany jako ISO ePM1 85%. „e” oznacza „efektywność” (patrz tabela 1).

Pył drobny nie jest równy pyłowi drobnemu

Pył drobny to mieszanka zanieczyszczeń pochodzących z różnych źródeł. Do naturalnych źródeł pyłu drobnego należą głównie pyłki, zarodniki grzybów i pyły z procesów erozyjnych. Ze względu na stosunkowo duży rozmiar cząstek, około 10 μm, są one zwykle widoczne gołym okiem. Głównymi sprawcami znacznie bardziej niebezpiecznych, małych cząstek pyłu o rozmiarze około 0,3 μm, są ruch drogowy, emisje przemysłowe, ogrzewanie budynków oraz rolnictwo.

Na stronie internetowej Federalnego Urzędu Ochrony Środowiska oraz europejskich (EEA) i amerykańskich (EPA) agencji środowiskowych można sprawdzić lokalny poziom zanieczyszczenia pyłem drobnym. Zazwyczaj jest to bardzo przydatne do charakterystyki rzeczywistego poziomu pyłu w miejscu. W zależności od lokalizacji i warunków klimatycznych, powietrze w otoczeniu oraz najbardziej efektywne rozwiązanie filtracyjne dla Twoich urządzeń i procesów mogą się znacznie różnić.

Bliżej otoczenia - Jak lokalne rozmiary cząstek wpływają na wymagania dotyczące filtra

Średnie roczne wartości pyłu drobnego różnią się w zależności od lokalizacji ze względu na warunki naturalne i wpływ działalności człowieka. Dlatego przedstawiamy tutaj cztery charakterystyczne środowiska i ich specyficzne wymagania dotyczące filtracji powietrza nawiewnego.

Obszary wiejskie

Zanieczyszczenie pyłem drobnym na obszarach wiejskich wynika głównie z naturalnych źródeł, takich jak pyłki, zarodniki czy pyły erozyjne. W tym przypadku filtry ISO ePM10 już zatrzymują dużą część cząstek w powietrzu nawiewnym.

Obszary miejskie

Bez względu na to, czy to Szanghaj czy Stuttgart: w megamiastach i silnie zurbanizowanych regionach główną rolę odgrywają emisje przemysłowe, spaliny z pojazdów diesla i inne produkty spalania, które prowadzą do niebezpiecznego smogu. Powietrze nawiewne musi być więc oczyszczane za pomocą filtrów, które skutecznie zatrzymują cząstki PM1 i PM2,5.

Obszary przybrzeżne

Zakłady przemysłowe w pobliżu wybrzeży są szczególnie narażone na mgłę rozpryskową z wysoką zawartością soli. Aby zapewnić trwałą ochronę przed korozją, oprócz zwykłych pyłów konieczne jest również filtrowanie cząstek soli z powietrza.

Obszary pustynne

W suchych i pustynnych regionach powietrze przenosi głównie unoszone piaski i pyły. Stałe zatrzymywanie frakcji cząstek PM2,5 i PM10 jest tutaj kluczowe.

Między dużymi miastami a obszarami wiejskimi zanieczyszczenie pyłem drobnym w powietrzu może się znacznie różnić. Dlatego firma Freudenberg chętnie przedstawia ogólne zalecenia dotyczące doboru stopni filtracji. Są one oparte na rocznych średnich wartościach pyłu drobnego PM2,5 i PM10 w poszczególnych regionach (patrz tabela 2).

Bliżej potrzeb - Rozwiązania filtracyjne dostosowane do wymagań przemysłowych

Procesy w centrum uwagi

Najbardziej efektywne rozwiązanie filtracyjne zależy od specyficznych wymagań procesu. Wymagany poziom czystości powietrza decyduje o doborze systemu filtracji dla Twoich urządzeń wentylacyjnych. Dzięki temu można na stałe obniżyć koszty, jeśli rozwiązanie filtracyjne jest dostosowane do zastosowań przemysłowych oraz lokalnego poziomu pyłu drobnego.

Turbiny gazowe i sprężarki: Zabezpiecz swoją instalację przed korozją i osadzaniem się pyłu. Optymalnie dobrane rozwiązanie filtracyjne zapewnia stałą wydajność maszyn, co przekłada się na wysoką sprawność i zapobiega niespodziewanym awariom.

Technika powierzchniowa: Unikaj uszkodzeń lakieru i zanieczyszczeń unoszących się w powietrzu. Celowa filtracja spektrum cząstek pyłowych, pyłków i zanieczyszczeń powietrza zapewnia Twoje standardy jakości i najlepsze wyniki procesów.

Napoje i żywność: Zapewnij higieniczną produkcję dzięki najwyższej jakości czystego powietrza. Skuteczne usuwanie zarodników i szkodliwych cząstek jest możliwe w ramach koncepcji strefowej dla higienicznych warunków produkcji.

Firma Freudenberg doradza klientom indywidualnie za pomocą e.FFECT. Jej eksperci wspólnie z klientem opracowują najlepsze rozwiązanie filtracyjne dla konkretnego zastosowania. Dowiedz się, korzystając z e.FFECT, elektronicznego narzędzia do kalkulacji skuteczności filtrów Freudenberg, które systemy filtracyjne najlepiej pasują do Twojej lokalizacji i wymagań procesu. Na podstawie informacji takich jak docelowy poziom czystości powietrza nawiewnego, lokalny poziom pyłu drobnego, roczna wydajność czy średni przepływ objętościowy, firma oblicza i porównuje wydajność różnych, także wielostopniowych układów filtracyjnych. W ten sposób można łatwo wybrać rozwiązanie filtracyjne o maksymalnej skuteczności.

Poradnik - Porównanie klasyfikacji filtrów według Eurovent 4 / 23 (2017)

Opublikowany w styczniu 2018 roku EUROVENT 4/23 wyjaśnia, że klasyfikacje filtrów według EN 779:2012 i ISO 16890 nie są porównywalne, a klasy filtrów według EN 779 nie są wiarygodne w odniesieniu do całkowitej wydajności filtracji. Certyfikacja EUROVENT Certita Certification (ECC) opiera się na rzeczywistych wynikach pomiarów ponad 90 różnych typów filtrów powietrza od różnych producentów, badanych w niezależnych instytutach. Na przykład wyniki pokazują, że wszystkie filtry powietrza klasy F7 (według EN 779) dla ePM1 mają skuteczność w zakresie od 40 % do 65 % (mierzona według ISO 16890). Podobnie duże rozbieżności występują we wszystkich innych klasach filtrów.

Aktualna tabela porównawcza opublikowana w styczniu 2018 roku przez ECC służy do praktycznego zastosowania. Na podstawie rzeczywistych danych filtracyjnych przedstawiono tutaj porównania poszczególnych klasyfikacji filtrów. Na ich podstawie można kierować się w codziennej pracy (patrz tabela 3)

Bliżej rzeczywistych warunków powietrza w urządzeniu - Przyszłe kierunki na podstawie zaleceń Eurovent 4 / 23 (2017)

W zależności od dostępnych warunków powietrza zewnętrznego (kategorie ODA „Outdoor Air” według EN 16798-3) i wymagań dotyczących jakości powietrza nawiewnego (kategorie SUP „Supply Air” według EN 16798-3), EUROVENT 4/23 przedstawia propozycje doboru odpowiednich filtrów powietrza z minimalnymi wymaganiami skuteczności dla frakcji pyłu drobnego ePM1, ePM2,5 lub ePM10. Podane tutaj wartości opisują wymaganą łączną skuteczność dla danej frakcji pyłu, niezależnie od tego, czy jest to filtracja jednorzędowa czy wielostopniowa.

Na przykład można podać obszar produkcyjny bez szczególnych wymagań higienicznych w przemyśle motoryzacyjnym (SUP 4), gdzie warunki powietrza zewnętrznego wykazują podwyższony poziom pyłu drobnego (ODA 2). Zaleca się zastosowanie filtrów w systemie nawiewnym, które mają łączną skuteczność co najmniej 80 % dla PM10. Eksperci Freudenberg chętnie doradzą i obliczą za pomocą e.FFECT, jaka filtracja pozwoli osiągnąć ten cel (patrz tabela 4).

Wpływ ISO 16890 na inne normy i wytyczne

VDI 3803 Strona 4 „Technika klimatyzacji, wymagania dotyczące urządzeń – systemy filtracji powietrza (Zasady VDI dotyczące wentylacji)”

Dyrektywa VDI 3803 Strona 4 jest w trakcie aktualizacji i prawdopodobnie nie zostanie opublikowana przed 2019 rokiem. Opisuje ona zastosowania filtrów w systemach techniki klimatyzacji. W trakcie aktualizacji uwzględnione zostaną nowe klasyfikacje filtrów według ISO 16890.

VDI 6022 Strona 1 „Technika klimatyzacji, jakość powietrza w pomieszczeniach – wymagania higieniczne dla systemów i urządzeń klimatyzacyjnych (Zasady VDI dotyczące wentylacji)”

Dyrektywa VDI 6022 Strona 1 została opublikowana na początku stycznia 2018 roku w zaktualizowanej formie. Zawiera ona zalecenia VDI dotyczące przestrzegania wymagań higienicznych w systemach techniki klimatyzacji. Aktualizacja uwzględnia nową klasyfikację filtrów według ISO 16890 i odnosi się bezpośrednio do opisów w VDI 3803 Strona 4.

Dokument EHEDG 47

European Hygienic Engineering & Design Group (EHEDG) informuje w wytycznych EHEDG nr 47 o właściwym stosowaniu systemów wentylacyjnych w ramach surowych wymagań higienicznych w przemyśle napojów i żywności. Obecnie trwa aktualizacja na podstawie nowego systemu klasyfikacji w normie ISO 16890.

EUROVENT

Certyfikacja filtrów drobnych i ich klasyfikacja energetyczna są obecnie realizowane przez EUROVENT zgodnie z klasyfikacją filtrów według EN 779. Firma EUROVENT Certification Company aktualizuje do jesieni 2018 roku swój program certyfikacji wraz z klasyfikacją, aby w przyszłości nadal zapewniać wysokiej jakości wytyczne dotyczące wyboru energooszczędnych filtrów.