Prüfung auf Dichtheit von Containments

Rysunek 1

Potrzeba czystych pomieszczeń stale rośnie w różnych gałęziach przemysłu. W związku z tym rośnie również zapotrzebowanie na badania dotyczące spełniania wymagań użytkowników (kwalifikacja), szczególnie w zakresie szczelności powietrznej. Projekt normy VDI 2083 Blatt 19 (wypuszczony w październiku 2016 r., obowiązuje do 31-03-2017) zatytułowany „Technika czystych pomieszczeń - szczelność kontenerów - klasyfikacja, planowanie i badania” przedstawia ujednolicone definicje i metody badania szczelności powietrznej pomieszczeń, z naciskiem na całościowe podejście. Oprócz zaleceń dotyczących wyboru klas szczelności pomieszczeń dla różnych zastosowań, zawiera wskazówki dotyczące planowania i wykonania powłoki czystego pomieszczenia oraz testów szczelności.

Norma VDI obowiązuje dla wszystkich pomieszczeń, w których w trakcie eksploatacji konieczne jest utrzymanie nadciśnienia lub podciśnienia względem otoczenia, aby spełnić określone cele ochronne. Klasyfikacja i badanie szczelności powietrznej pomieszczeń opisane w VDI 2083 Blatt 19 odwołują się do definicji zawartych w normie DIN EN 15727, normie pochodzącej z zakresu „Wentylacji budynków”, zajmującej się przewodami powietrznymi i elementami systemów wentylacyjnych. W normie DIN EN 15727 określono graniczne wartości przepuszczalności powietrza dla czterech klas szczelności A do D, które są identyczne z klasami szczelności pomieszczeń 1 do 4 według VDI 2083 Blatt 19. Dodatkowo, VDI zdefiniowała inne klasy szczelności.

Przepuszczalność powietrza jest definiowana jako zmierzony objętościowy strumień powietrza wyciekającego, odnoszony do powierzchni uszczelnienia lub warstwy oddzielającej powietrze kontenera. (zobacz Rysunek 1)

Testy szczelności mogą być przeprowadzane zasadniczo metodą zmiany ciśnienia (test spadku lub wzrostu ciśnienia) lub metodą stałego ciśnienia (utrzymanie ciśnienia i pomiar objętości powietrza, które trzeba do niego dopompować). Norma VDI zajmuje się wyłącznie ostatnią metodą – testem utrzymania ciśnienia. Dla tego celu podano szczegółowe wskazówki dotyczące badania całego systemu, podsystemu lub poszczególnych elementów.

W przypadku pomieszczeń z różnicami ciśnienia do 100 Pa należy wykonać kilka punktów pomiarowych i przedstawić wyniki graficznie w formie wykresu różnicy ciśnień i przepływu objętościowego. Dla pomieszczeń z różnicami ciśnienia powyżej 100 Pa można przeprowadzić uproszczony test w jednym punkcie. Norma zawiera również tabelę z ogólnymi opisami urządzeń pomiarowych do testów szczelności, w zależności od spodziewanego przepływu powietrza wycieku.

Do bezpośredniego pomiaru przepływu powietrza wycieku zalecane są w szerokim zakresie pomiarowym kompaktowe urządzenia pomiarowe, które mają wbudowany wentylator testowy, bezpośredni wskaźnik przepływu powietrza oraz funkcję analizy. Firma Wöhler Technik GmbH oferuje model Wöhler DP 700, który jest łatwy w obsłudze. Może być używany z zakresem pomiarowym do 55,00 l/s, z dokładnością ± 0,0009 l/s lub 5% wartości pomiarowej, przy maksymalnym ciśnieniu testowym wynoszącym ± 7000 Pa.

Prosta obsługa z przewodnikiem użytkownika lub trybem eksperckim oraz natychmiastowa graficzna prezentacja wyników przepływu powietrza wycieku w jednym punkcie pomiarowym, odniesionym do 1013 hPa i 20 °C, umożliwia szybkie przeprowadzanie wstępnych testów kwalifikacyjnych lub powtarzalnych badań pomieszczeń, jak również poszczególnych komponentów.