Hohenstein Microfaseranalyse verbetert de duurzaamheid van textiel

Microvezels zijn kleine kunststofdeeltjes die bij mechanische belasting, vooral tijdens het wassen, in het water worden vrijgegeven. Het afvalwater stroomt uiteindelijk naar de riolering en grotere wateren, blijft onbepaalde tijd staan of komt in de voedselketen terecht. (© Hohenstein) / Microfibres are tiny pieces of plastics released in the water during mechanical stress, particularly washing. Wastewater eventually flows into sewage and larger bodies of water, remaining indefinitely or entering the food chain. (© Hohenstein)

Hohenstein heeft een nieuwe analysemethode ontwikkeld voor de vrijstelling van microvezels uit textiel. Met behulp van dynamische beeldanalyse kwantificeert de methode het vrijgavengedrag. De tot nu toe niet vastgelegde gegevens hebben praktische gevolgen voor de materiaalkunde in de hele toeleveringsketen.

De nieuwe methode is het resultaat van vier jaar onderzoek bij Hohenstein, dat werd gepubliceerd in een artikel van de leidende wetenschapper Jasmin Haap. Het onderzoeksteam ontwikkelde, verfijnde en valideerde een analytische methode die verder gaat dan de huidige benaderingen voor het bepalen van de massa van losgekomen vezels, om vezelnummer, lengte, diameter en vorm te kwantificeren.

Meer analyses kunnen de verdeling van deze parameters onthullen en zelfs aparte resultaten genereren voor cellulosische vezels (bijvoorbeeld katoen) en niet-cellulosische vezels (bijvoorbeeld polyester). Deze analyse is momenteel exclusief beschikbaar bij Hohenstein.

Met dit detailniveau kunnen onderzoekers, materiaalkundigen en merken nu nauwkeuriger bepalen welke soorten vezel- en materiaalkonstrukties het meest bijdragen aan de vrijstelling van microvezels. Dit stelt hen in staat om weloverwogen beslissingen te nemen bij de ontwikkeling van duurzamere textielen die minder vezels afgeven.

Synthetische microvezels zijn kleine kunststofdeeltjes die bij mechanische belasting, vooral tijdens het wassen, in het water worden vrijgegeven. Afvalwater dat microvezels bevat, stroomt uiteindelijk via het riool naar grotere waterlichamen. Onderweg trekken synthetische microvezels schadelijke stoffen en verontreinigingen uit het milieu aan, en kunnen zo in de onderwaterwereld en zelfs in de voedselketen van vissen en daarmee ook van de mens terechtkomen.

De dynamische beeldanalyse van het afvalwater vernietigt het monster niet, zodat aanvullende tests, zoals filtratie, voor verdere analyses kunnen worden uitgevoerd. Bij filtratie, de tot nu toe meest gebruikte methode, wordt het afvalwater uit de textielwas gefilterd en vervolgens worden de resterende deeltjes gewogen.

In november 2019 trad Hohenstein toe tot het Microfibre Consortium (TMC) als medewerkend onderzoekslid.