"Dat vereist veel troubleshooting"

(Bewijs van afbeelding: Wammes & Partner GmbH)

LEDs vervangen geleidelijk de oude kwik-UV-bronnen bij het uitharden in het Optical Bonding-proces. Echter, integratoren over het hoofd zien daarbij vaak dat de meetinstrumenten, tests en de lijmbevestiging inclusief belichtingsduur of -intensiteit moeten worden aangepast aan het nieuwe spectrum van de LEDs. Deze soms zeer kostbare fout wordt pas laat – in het veld – ontdekt.

"Heel veel voorbeelden tonen recentelijk aan dat bij het vervangen van de UV-bron simpelweg de oude UV-bron, kwikdamplampen in allerlei kleuren, wordt vervangen door LEDs. Een oude voor een nieuwe vervangen werkt echter niet zonder meer," legt Klaus Wammes uit, directeur van Wammes en Partner GmbH, die momenteel steeds vaker troubleshooting-aanvragen ontvangt hierover.

Volgens de expert op het gebied van displaytechnologie is een overstap van UV-bronnen op LEDs om verschillende redenen logisch en correct. Zo zijn LEDs bijvoorbeeld in tegenstelling tot kwikdamplampen niet gevaarlijk voor mens en milieu. Echter, een vervanging moet systeemafhankelijk en vooral professioneel doordacht worden: UV-LEDs hebben een specifieke golflengte en geen spectrale verdeling, en bieden daarmee niet de vele emissiemaxima van hun kwikgebaseerde voorgangers.

In sommige gevallen reageert de chemische samenstelling van de lijm simpelweg niet op het LED-licht bij verkeerde combinaties en hardt deze helemaal niet uit. In andere gevallen ontstaan diverse, ook zichtbare optische respectievelijk mechanische artefacten. Deze kunnen zich bijvoorbeeld over het hele display of alleen in lokale verschuivingen van de kleurtemperatuur, vlekken van verschillende aard, contrastveranderingen of in veranderingen van de gamma-curve manifesteren. Mechanische problemen treden bijvoorbeeld op als opvallende afwijkingen bij schok- en vibratietests.

Wammes: "De overstap van UV-belichtingssystemen van kwikgebaseerde UV-bronnen naar UV-LEDs creëert momenteel grote actiestof. Meestal zijn er echter al fouten gemaakt vele maanden geleden. De merkbare of zichtbare effecten treden pas veel later op – dus bij de eindklant in het veld – en dus pas na vele verdere stappen in de waardeketen! Vooral dat laatste scenario is kritisch, omdat het niet meer te repareren is, en daardoor aanzienlijke problemen en kosten veroorzaakt."