Mededeling van de Mediaform Groep over de invoering van een immuniteitspas

Immuniteitspas (Bron Mediaform)

De Duitse minister van Volksgezondheid Jens Spahn heeft vorige week al een veelbesproken voorstel ingediend voor de invoering van een immuniteitspas in het federaal kabinet. Van het zogenaamde "Ontwerp van een Tweede Wet ter bescherming van de bevolking bij een epidemische situatie van nationale betekenis" hoopt Spahn op een betrouwbare bewijs van de Sars-CoV-2-immuniteit, die vooral de werknemers in de gezondheidszorg zou moeten helpen. Ook al is de betreffende passage uit het huidige wetsontwerp weer verwijderd, blijft de invoering van een immuniteitspas nog steeds onderwerp van discussie. Mocht deze na de reactie van de Duitse Ethiekraad wettelijk worden vastgelegd, dan zal een snelle implementatie noodzakelijk zijn.
Als aanbieder van registratie- en labeloplossingen met bijbehorend datamanagement en een jarenlange samenwerking met Duitse laboratoria en klinieken, werkt de Mediaform Groep momenteel aan oplossingen voor de praktische implementatie van een immuniteitspas. Daarbij zou een andere aanpak dan die van Spahn als praktischer kunnen blijken. Op dit moment voorziet het wetsontwerp van de federale minister van Volksgezondheid dat de Sars-CoV-2-immuniteit, vergelijkbaar met de vaccinatiegegevens, dus in het vaccinatieboekje, moet worden vastgelegd. De registratie zal waarschijnlijk door de huisarts moeten worden gedaan.

“Hier zien wij potentieel voor optimalisatie,” zegt Jörg Weber, algemeen directeur van de Mediaform Groep. “Het bewijs van immuniteit tegen Sars-CoV-2 is momenteel geen vergoeding door de ziektekostenverzekering en moet dus door de opdrachtgever zelf worden betaald – of het nu een particulier of een bedrijf is dat bijvoorbeeld zijn medewerkers laat testen. Waarschijnlijk zou het zo zijn dat het laboratoriumresultaat direct naar de opdrachtgever wordt gestuurd en niet naar de huisarts,” legt Weber uit. Het gevolg zou een grote administratieve last zijn.

Waarom dus niet een aanpak gebruiken die al bewezen is en dagelijks duizenden keren in Duitse laboratoria wordt toegepast? “Het idee erachter is dat laboratoria en de daarin werkzame laboratoriumspecialisten hun laboratierapporten zelf kunnen autoriseren, zoals ze dat al jaren doen – bijvoorbeeld bij de documentatie van bloedgroepbewijzen of bij het aantonen van Rötelimmunisatie voor moederschapsbewijzen,” legt Weber uit. Door deze gevestigde procedures te adaptieren, zouden laboratoria ook de immuniteitsstatus voor Sars-CoV-2 eenvoudig kunnen vaststellen en documenteren. Het laboratoriumrapport kan zowel elektronisch als op papier worden afgegeven. Vervolgens wordt de immuniteitspas als een aanvullende kunststof kaart in het praktische pasjesformaat rechtstreeks door het laboratorium naar de opdrachtgever gestuurd – of de bewijs van immuniteit in de toekomst een particuliere prestatie blijft of via de ziektekostenverzekering wordt vergoed.

Een dergelijk conceptdocument voor de invoering van een gezondheids- of immuniteitspas – inclusief ontwerp en gegevensinhoud – is al door Mediaform ontwikkeld onder professionele medewerking van laboratoriumspecialisten. Deze gezondheidskaart dient als bewijs voor de werkgever, als toegangsbewijs in verzorgingsinstellingen of in combinatie met contacten met mensen of groepen onder wettelijke contactbeperking of volgens de hygiënerichtlijnen volgens de Infectiebeschermingswet (IfSG), en alleen in combinatie met de geldige identiteitskaart. Met de ontwikkeling van een verbeterde antistoffentest zal het bewijs van immuniteit verder aan belang winnen – vooral voor beroepen in de gezondheidszorg of andere systemisch relevante beroepen. Want een herstart van de werkzaamheden vereist een gezondheidsverklaring op basis van een definitieve laboratoriumtest. Dit dient als basis voor het uitgeven van een schriftelijk gezondheidsbewijs voor de werkgever en is af te leiden uit de richtlijnen van de Infectiebeschermingswet.

“Maar ook met het oog op reizen naar andere Europese landen moet de noodzaak van een bewijs van immuniteit in het oog worden gehouden. Want landen zoals Italië, Spanje of Frankrijk, die in tegenstelling tot Duitsland harder door de coronapandemie zijn getroffen, zouden in de toekomst een bewijs van immuniteit kunnen eisen als voorwaarde voor toegang. Op dat moment zouden wij in Duitsland weer moeten nadenken,” is Weber ervan overtuigd.